E-mail

Gyncentrum

E-mail

info@gyncentrum.pl

Telefon

32 506 57 77

In vitro

In vitro (łac. w szkle) – zapłodnienie pozaustrojowe to metoda polegająca na zapłodnieniu komórek jajowych w warunkach laboratoryjnych, poza organizmem kobiety oraz przeniesieniu powstałego zarodka do jamy macicy.


Wskazania do in vitro

  • Czynnik kobiecy:
    • brak lub trwałe uszkodzenie jajowodów, niedrożność jajowodów uniemożliwiająca przemieszczanie się komórki jajowej i plemników w celu zapłodnienia
    • zaburzenia funkcjonowania jajników, zespół policystycznych jajników
    • zaburzenia owulacji
    • zaburzenia hormonalne
    • endometrioza
    • nieudane próby inseminacji domacicznej
       
  • Czynnik męski
    • uszkodzenie jąder
    • obniżona jakość nasienia: mała ruchliwość plemników, nieprawidłowa budowa plemników
    • brak plemników w ejakulacie
    • brak ejakulatu – aspermia
       
  • Niepłodność idiopatyczna (niewyjaśnionego pochodzenia) – niemożność posiadania potomstwa przy braku jakichkolwiek nieprawidłowości w podstawowych badaniach diagnostycznych
     
  • Inne wskazania
    • niepłodność immunologiczna – występuje, gdy organizm zarówno kobiety, jak i mężczyzny produkuje przeciwciała niszczące komórki rozrodcze
    • nosicielstwo wirusów HIV i HCV przez jednego z partnerów
    • obciążenia chorobami genetycznymi
    • leczenie przeciwnowotworowe
    • brak ciąży w ciągu 3 lat starań
    • wiek kobiety powyżej 35 lat


Przebieg zapłodnienia in vitro

Procedura zapłodnienia in vitro jest procesem wieloetapowym, w którego skład wchodzą:

 

STYMULACJA HORMONALNA

Stymulacja hormonalna jajników stosowana jest w celu jednorazowego uzyskania większej ilości dojrzałych pęcherzyków Graafa z komórkami jajowymi (podczas prawidłowego cyklu miesiączkowego powstaje jedna komórka jajowa, w wyniku stymulacji hormonalnej jajników uzyskuje się 5-10 komórek jajowych). Proces stymulacji przeprowadzany jest na podstawie tzw. protokołu stymulacji, który tworzony jest przez lekarza indywidualnie dla każdej pacjentki.

Leki do stymulacji są w formie zastrzyków podskórnych, które pacjentka podaje sobie samodzielnie o ostałych porach dnia.

Podczas stymulacji pacjentka pozostaje pod stałą kontrolą lekarza, który monitoruje rozwój komórek jajowych oraz kontroluje poziom estradiolu we krwi. W momencie, kiedy pęcherzyk osiągnie odpowiednią wielkość (>16 mm) lekarz decyduje o zakończeniu stymulacji oraz ustala termin punkcji (pobrania komórek jajowych). Pacjentka otrzymuje także jednorazowo hormon hCG, który ma na celu wywołanie owulacji.

 

POBRANIE KOMÓREK JAJOWYCH ORAZ NASIENIA

Punkcja – pobranie komórek jajowych

W ciągu 36 godzin od podania hormonu hCG, zanim pęcherzyki Graafa samoistnie pękną, wykonuje się zabieg punkcji jajników. Lekarz pod kontrolą USG nakłuwa igłą, poprzez sklepienie pochwy, pęcherzyki Graafa i pobiera płyn pęcherzykowy wraz z komórkami jajowymi. Zabieg trwa ok.15-20 minut i wykonywany jest w znieczuleniu krótkim dożylnym pod stałą opieką anestezjologa.

Bezpośrednio po zabiegu pacjentka przebywa w Klinice Gyncentrum na sali pobytu dziennego przez ok. 2 godziny. Lekarz ustala także dawkowanie leków po stymulacji, których zadaniem jest przygotowanie śluzówki macicy na implantację zarodka.

Pobranie nasienia

Jeśli parametry nasienia pozwalają na zapłodnienie, nasienie pobierane jest w dniu punkcji jajników partnerki. Mężczyzna oddaje nasienie w wyniku masturbacji. Cała procedura odbywa się w Klinice Gyncentrum w specjalnie do tego przygotowanym pokoju, gwarantującym intymność i dyskrecję. Oddanie nasienia powinno być poprzedzone 3-5 dniową wstrzemięźliwością seksualną.

 

ZAPŁODNIENIE POZAUSTROJOWE (IVF)

Przygotowanie komórek rozrodczych do zapłodnienia

W warunkach laboratoryjnych embriolog przygotowuje komórki jajowe oraz plemniki do zapłodnienia:

  • komórki jajowe, pozyskane podczas punkcji jajników, izolowane są z płynu pęcherzykowego, a następnie umieszczane w specjalnych pożywkach
  • po oczyszczeniu nasienia, najlepsze i najbardziej ruchliwe plemniki wykorzystywane są do zapłodnienia
     

Metody zapłodnienia in vitro

IVF – klasyczna metoda

Do naczynia hodowlanego z oocytami dodaje się plemniki w odpowiedniej proporcji. Połączone gamety umieszcza się w cieplarce, odtwarzając warunki zbliżone do naturalnych. W inkubatorze zapewnione są stałe warunki tj. temperatura 37oC, podwyższona wilgotność i saturacja CO2 oraz obniżona zawartość O2. Do zapłodnienia dochodzi samoistnie w ciągu 18-20 godzin. W drugiej lub trzeciej dobie zarodki są gotowe do embriotransferu. Aktualnie, zwiększając szanse na zapłodnienie, klasyczna metoda IVF zastępowana jest technikami ICSI / IMSI.  

IVF-ICSI 

ICSI (ang. intracytoplasmic sperm injection) to metoda zapłodnienia pozaustrojowego polegająca na docytoplazmatycznej iniekcji plemnika.

Na czym polega procedura?
Embriolog, za pomocą mikromanipulatora, umieszcza jeden plemnik bezpośrednio w środku komórki jajowej. Następnie, podobnie jak w klasycznej metodzie IVF, umieszcza połączone komórki w inkubatorze, gdzie w warunkach zbliżonych do warunków panujących w organizmie kobiety, dochodzi do połączenia przedjądrzy gamet partnerów i podziałów komórkowych. Najczęściej po upływie dwóch lub trzech dób wykonywany jest transfer zarodka lub zarodków do jamy macicy. 

Kiedy stosuje się metodę ICSI?
Metoda ICSI stosowana jest, gdy diagnozuje się obniżone parametry nasienia (niewielka liczba plemników, obniżona ruchliwość plemników, nieprawidłowa budowa plemników), obecność przeciwciał antyplemnikowych lub gdy wcześniejsze zabiegi in vitro nie przyniosły spodziewanych rezultatów.  

IVF-IMSI

IMSI (ang. Intracytoplasmic Morphologically Selected Sperm Injection) to metoda in vitro polegająca na docytoplazmatycznej iniekcji morfologicznie wyselekcjonowanych, najlepszych jakościowo plemników. Jest to najnowocześniejsza metoda zapłodnienia pozaustrojowego, dająca najlepsze efekty w postaci zwiększonej liczby ciąż klinicznych i mniejszego odsetka poronień.

Na czym polega procedura?
Bezpośrednio przed iniekcją plemnika do komórki jajowej embriolog dokonuje oceny główki plemnika pod bardzo dużym powiększeniem.

W Klinice Gyncentrum wykorzystuje się mikroskopy z najnowszą technologią MSOME (ang. motile sperm organelle morphology examination) umożliwiającą analizę plemnika w powiększeniu ≥ 6000 razy (6 razy większym niż ma to miejsce w przypadku mikroskopu tradycyjnego), co umożliwia wyodrębnienie najwyższej jakości plemników.

Po wyborze plemnika do zapłodnienia, przenosi się pojedynczą gametę męską do wnętrza komórki jajowej. Korzysta się przy tym z mikromanipulatora i dedykowanych igieł. Połączone gamety umieszczane są w inkubatorze, który odtwarza warunki zbliżone do naturalnych w zakresie temperatury, wilgotności i atmosfery. Po dwóch lub trzech dobach rosnące zarodki wykorzystywane są do transferu. 

Kiedy stosuje się metodę IMSI?
Metoda IMSI szczególnie zalecana jest parom z męskim czynnikiem niepłodności:

  • zwiększona fragmentacją DNA plemników
  • w przypadku plemników pozyskanych bezpośrednio z jąder lub najądrzy podczas zabiegu TESA/PESA.

IMSI polecane jest również parom, którym nie udało się uzyskać potomstwa podczas wcześniejszych prób IVF-ICSI.

 

TRANSFER ZARODKÓW DO JAMY MACICY

Po upływie odpowiedniego czasu od zapłodnienia komórek jajowych, w najwłaściwszym stadium podziałowym zarodka lub po wytworzeniu blastocysty wykonuje się jego embriotransfer, czyli przeniesienie embrionu lub embrionów do jamy macicy pacjentki. 

Na czym polega procedura?
Transfer zarodków do jamy macicy odbywa się w drugiej, trzeciej lub piątej dobie od dnia punkcji jajników. Na tym etapie embrion ma 4-8 komórek lub tworzy stadium blastocysty. Zarodki umieszczane są wraz z niewielką ilością płynu transferowego w specjalnym cewniku, za pomocą którego wprowadza się je do jamy macicy. W typowym przypadku podaje się jeden lub dwa embriony. Zabieg transferu zarodków odbywa się w pozycji ginekologicznej, jest bezbolesny i nie wymaga znieczulenia. Pacjentka bezpośrednio po zabiegu może wrócić samodzielnie do domu.

Zalecenia po zabiegu
Po transferze zarodków kobieta może powrócić do codziennych czynności. Zaleca się jednak, aby przez tydzień od transferu unikać stosunków płciowych i orgazmów, aby uniknąć skurczów macicy. Przez kilka dni od transferu należy także przyjmować progesteron, który wpływa na prawidłową implantację zarodka. W sytuacji wystąpienia niepokojących objawów, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

 


Zobacz także:
> Programy in vitro
> IMSI
> System bezpieczeństwa OCTAX Ferti Proof